Hasretinden Prangalar Eskittim/Ahmed ARİF

Seni, anlatabilmek seni
İyi çocuklara, kahramanlara.
Seni, anlatabilmek seni,
Namussuza, haldan bilmez,
Kahpe yalana.

Ard-arda kaç zemheri
Kurt uyur,kuş uyur,zindan uyurdu.
Dışarda gürül-gürül akan bir dünya...
Bir ben uyumadım,
Kaç leylım bahar,
Hasretinden prangalar eskittim.
Saçlarına kan gülleri takayım.
Bir o yana,
Bir bu yana...

Seni,bağırabilsem seni,
Dipsiz kuyulara,
Akan yıldıza,
Bir kibrit çöpüne varana,
Okyanusun en ıssız dalgasına 
Düşmüş bir kibrit çöpüne.

Yitirmiş tılsımını ilk sevmelerin,
Yitirmiş öpücükleri,
Payı yok, apansız inen akşamdan,
Bir kadeh, bir cıgara,ndalıp gidene,
Seni,anlatabilsem seni...
Yokluğun,Cehennemin öbür adıdır
Üşüyorum, kapama gözlerini...